گفت : « بنشين ، نبشين [ 1 ] ، » و او نشست ، به دو گفت : « شنوا و مطيعى ؟ » گفت : « آرى . » گفت : « دستت را پيش آر . » و چون دست خويش را پيش برد ، ضربتى زد و آن را بينداخت . آنگاه پاى خويش را پيش برد ، پس از آن دست خويش را پيش برد پس از آن پاى خويش را پيش برد كه هر چهار قطع شد ، آنگاه گفت : « گردنت را پيش آر . » كه پيش برد و گردنش را بزد . افريك گويد : سر وى را گرفتم و در كنار خويش نهادم كه آن را از من گرفت و بنزد منصور برد . راوى گويد : افريك تا وقتى زنده بود گوشت نخورد . به گفتهء واقدى ، ابو جعفر در اين سال معن بن زائده را ولايتدار سيستان كرد . در اين سال محمد بن ابراهيم عباسى سالار حج شد . عامل مكه و طايف محمد بن ابراهيم بود . عامل مدينه حسن بن زيد بود . عامل كوفه محمد بن سليمان بود . عامل بصره جابر بن توبه كلابى بود ، قضاى آنجا با سوار بن - عبد الله بود . عامل مصر يزيد بن حاتم بود . آنگاه سال صد و پنجاه و دوم در آمد . سخن از خبر حوادثى كه به سال صد و پنجاه و دوم بود از جمله حوادث سال اين بود كه خارجيان معن بن زائده را در بست سيستان بكشتند . در همين سال حميد بن قحطبه به غزاى كابل رفت . منصور وى را به سال صد و -

--> [ 1 ] كلمهء متن .